Dom - Wierzenica - Kobylnica - Antoninek - Malta - Stary Rynek - Cytadela - Dom

Mimo sporego kaca stwierdziłem, że muszę dzisiaj wyjść na rower. Na początku mnie mdliło... później zrobiłem się strasznie głodny... na koniec zupełnie opadłem z sił. Ale nie przeszkodziło mi to cieszyć się z jazdy. Syczenie Reby pochłaniającej większość nierówności to naprawdę piękny dźwięk :D Ciekawe jak długo jeszcze będę się nią podniecał ;-)


W końcu pogoda nastrajała do jazdy.


Właśnie... czy ktoś z Poznania ma pożyczyć pompkę do amortyzatora? ;p

Dom - ... - Dom

Stwierdziłem, że zrobię sobie prezent na święta.
Tym sposobem pod choinką znalazłem coś takiego :D


Amortyzator założyłem i oczywiście sprawdziłem czy działa. Działa - i to jak ;-)
Niestety jeździłem tylko chwilkę, gdyż nie miałem więcej czasu, ale sprawdzę go jutro...
Pierwsze wrażenie jest jak najbardziej pozytywne.

Dom - Centrum - Dom

Zainspirowany zdjęciami u jednego z miejscowych BS'owiczów (tu i tu ;p ) stwierdziłem, że wyskoczę zrobić parę fotek na mieście. Szkoda tylko, że wcześniej nie naładowałem baterii i co chwila mi się aparat wyłączał... Może kiedy indziej będzie więcej zdjęć.

Poznajecie? ;-)


A tu już nasz Stary Rynek, gdzie poza Poznańskim Betlejem odbywa się również Międzynarodowy Festiwal Rzeźby Lodowej.


Na Placu Wolności trwał akurat jakiś koncert (ta kula w tle)


Mimo niezbyt wysokiej temperatury (0 st.C) udało mi się złapać również taki obrazek (na tle Biblioteki Raczyńskich)


Pokręciłem się jeszcze trochę po centrum i wróciłem na Stary Rynek usiąść na chwilkę. Muszę częściej robić takie nocne rundki po Poznaniu, gdyż nocą wygląda chyba jeszcze ładniej. Już się nie mogę doczekać śniegu, gdyż wtedy to dopiero będzie czad :-) A propos śniegu to, jak zapewne wiecie, odbywa się u nas Konferencja Klimatyczna. To właśnie dzięki niej można podziwiać m.in. takie drobiazgi:


Ładne, nie? :-)

Dom - Czerwonak - Dziewicza Góra - Kicin - Dom

Na początek podskoczyłem zobaczyć nowo otwarte lodowisko na sąsiednim osiedlu. Nie wiem czemu, ale niektórzy się tak jakoś dziwnie na mnie patrzyli. No co?! Jedni jeżdżą na łyżwach, inni na rowerze ;-)


Następnie skierowałem się na Dziewiczą Górę, aby w końcu się trochę pobawić w lesie. By nie przeciążać kolan wszystkie podjazdy pokonywałem na bardzo miękkich przełożeniach. Zresztą czasami na innych się po prostu nie dało...


Z kolei zjazdy to już pełna frajda. Dawno się tak nie ubawiłem. W zasadzie zjeżdżałem chyba wszystkimi możliwymi ścieżkami wokół Dziewiczej Góry. Na jednym z nich (ten najbardziej stromy, prowadzący w kierunku północno-zachodnim), będąc już na dole, usłyszałem głos pewnej kobiety, która szła niedaleko (cytat powyżej). Pomyliła mnie z jeleniem :D Czyżbym jechał tak szybko, że mnie nie zauważyła? ;p A może raczej nie spodziewała się mnie na tym, nie ukrywajmy, stromym szlaku? ;-)
W międzyczasie zaczęło zachodzić słońce.


To był odpowiedni moment do powrotu do domu. Jednak nie obyło się bez przygód. Wracałem zjazdem południowym a tam w pewnym miejscu jest ciasny prawy zakręt, gdzie na wyjściu ścieżka jest bardzo mocno wyżłobiona przez wodę i trzeba się trzymać jej samego brzegu, gdzie z kolei jest sporo korzeni. Ja jednak byłem przygotowany na to wszystko, gdyż już nie raz tamtędy zjeżdżałem. Za to zaskoczyła mnie jakaś gałąź ukryta pod liśćmi. Aż mi się nie chce wierzyć, że udało mi się utrzymać "na kołach"...

Dom - Janikowo - Wierzenica - Kobylnica - Antoninek - Malta - Dom

Tuż po wyjechaniu z domu stuknęło mi okrągłe 7 kkm na Lawince, co jak zwykle uwieczniłem na fotce (w tle widać mój blok :-)


Dzisiaj jazda z braku czasu krótka, ale za to "całkiem" szybka. Aż się zdziwiłem, że utrzymałem takie tempo, zwłaszcza, że większość trasy to teren.

Dom - Cytadela - Rusałka - Strzeszynek - Suchy Las - Morasko - Dom

Relacja na stronie KKUMP

Kolejne spotkanie klubowe. Tym razem pogoda po prostu piękna - niech mi ktoś nie mówi, że nie lubi jesieni!!!


Na Cytadeli ludzi jak mrówek.


Razem z trzema osobami, które pojawiły się na miejscu spotkania pomknęliśmy nad Rusałkę i dalej na Strzeszynek.


Tam oczywiście chwila pogawędki i gdy już zaczynało się robić późno wróciliśmy do centrum, ale przez Suchy Las.
Po drodze mieliśmy okazję załapać się na darmowe jabłka ;-)


Z Suchego Lasu pojechaliśmy na Morasko. Niestety tego odcinka nie wspominam zbyt miło, gdyż całkowicie rozregulowała mi się przednia przerzutka, a co najciekawsze nie mogłem stwierdzić czy to jej wina, czy może korby (mam już trochę pokrzywione tarcze...). Na szczęście kawałek przed domem, gdy już zostałem sam, pobawiłem się trochę imbusem i udało mi się skłonić przerzutkę do współpracy... Nie jest to jeszcze szczyt marzeń, ale być może dzisiaj wyreguluję ją do końca.

Dom - Malta - Antoninek - Ligowiec - Janikowo - Dziewicza Góra - Koziegłowy - Cytadela - Dom

Relacja na stronie KKUMP

Pierwsze w tym roku akademickim spotkanie naszego "Klubu Kolarskiego". Jeździliśmy tylko we trójkę, ale i tak się świetnie bawiliśmy. Między innymi zaliczyliśmy dwukrotnie Dziewiczą Górę :-) Mam nadzieję, że nowo poznani znajomi jeszcze nie raz wybiorą się z nami na wspólną wycieczkę. Dłuższa relacja znajduje się na stronce Klubu.

Dom - Studium Wychowania Fizycznego i Sportu - Biblioteka UMP - Dziekanat na Fredry - Malta - Dom

Kilka spraw do załatwienia na mieście. W międzyczasie spotkałem mnóstwo znajomych - nareszcie czuję, że jestem u siebie :D
Na zakończenie rundka nad Maltą.

Dom - Malta - Dom

Dzisiaj krótki wypad na Śródkę i dalej korzystając z okazji rundka po nadmaltańskich lasach, gdzie z powodu pięknej pogody spotkać można było wielu spacerowiczów oraz bikerów.
Wczoraj zakończyłem przygodę z wojskiem... przynajmniej na jakiś czas... ;-) Teraz pozostały mi już tylko piękne wspomnienia oraz stopień kaprala podchorążego w książeczce. Będzie mi brakować m.in. takich zabawek... Ehhh... aż się łezka w oku kręci...

Kliny - Dziewicza Góra - Czerwonak - Dom

Powrót z imprezki u kumpla. Oczywiście nie mogłem odpuścić sobie wjechania na Dziewiczą Górę. W końcu to jedna z głównych rzeczy, których mi brakuje w wojsku. A propos wojska... Rower zamieniłem na taki pojazd.


Tutaj moja "żona" oraz "kochanka". Obydwie mają na imię Bronia ;-)


Czasami trzeba się troszkę poczołgać...


... a innym razem postrzelać... :D


Najogólniej rzecz ujmując to świetnie się bawimy jednocześnie ucząc się wielu przydatnych rzeczy.
Szkoda, że za dwa tygodnie trzeba wrócić do cywila... Za to w końcu będę miał czas na Lawinkę :-)

Czołem!!!
szer. pchor. daVe